Ο χρόνος για κάποιους κυλά πολύ γρήγορα ενώ για κάποιους άλλους πολύ αργά. Αυτή η αντιφατικότητα θα έλεγε κανείς ότι εκφράζεται και στις ακόλουθες φράσεις τις οποίες ακούμε στην καθημερινότητά μας. «Μην αναβάλλεις αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα», «Έχεις όλο τον χρόνο μπροστά σου». Στις δυο αυτές φράσεις ο καθένας τοποθετείται ανάλογα με τη φιλοσοφία και τη στάση που έχει στη ζωή του.

Ωστόσο, βασικό ερώτημα είναι πώς αντικρίζουμε το πέρασμα του χρόνου. Ο χρόνος μπορεί να είναι φίλος ή απειλή. Η επιλογή είναι δική μας.

Προϋπόθεση για φιλική σχέση με τον χρόνο

Για να αναπτύξουμε μια φιλική σχέση με τον χρόνο επιβάλλεται να βάζουμε προτεραιότητες. Σε κάθε περίοδο της ζωής μας ανοίγουν νέα κεφάλαια προς εξερεύνηση, νέοι στόχοι. Μάλιστα, συχνά κάποιο άτομο μπορεί να δέχεται από το περιβάλλον του κάποιας μορφής πίεση. Οι ατομικές προτεραιότητες δεν πρέπει να υπαγορεύονται από αυτό το πλαίσιο. Τη σχέση μας με τον χρόνο βοηθά το βίωμα ότι έχουμε ικανοποιήσει ή ότι είμαστε στο δρόμο προς εκπλήρωση των επιθυμιών μας σε κάθε περίοδο της ζωής μας. Ενίοτε, η ζωή μας μπορεί να στρέφεται γύρω από έναν μεγάλο στόχο.

Τα ταξίδια στο παρελθόν ή στο μέλλον απαλύνουν τον ψυχισμό και τα έχουμε ανάγκη για να ηρεμήσουμε σε μια περίοδο θλίψης, στρες, ή για να αντέξουμε κάποιες ιδιαίτερα δύσκολες καταστάσεις. Η διαρκής μετάθεση μιας επιθυμίας μας στο μέλλον ή η «καθήλωσή» μας σε μια περίοδο που έχει περάσει, λειτουργούν αρνητικά στη σχέση μας με τον χρόνο. Στην πρώτη περίπτωση το άτομο νιώθει να βρίσκεται διαρκώς σε μια κατάσταση αναμονής, με αποτέλεσμα να χάνει το παρόν. Στη δεύτερη περίπτωση μοιάζει σαν κάποιος, ενώ είναι ζωντανός, να έχει «πεθάνει» μετά το τέλος της «σημαντικής του περιόδου». Και πάλι το παρόν χάνεται και η ζωή κυλά με τη δική μας απουσία.

Οι «ανοιχτοί λογαριασμοί» στη ζωή κάποιου, ενισχύουν την αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά ανισόρροπα, είτε πολύ γρήγορα, είτε πολύ αργά. Συνήθως αφορούν θέματα που φοβόμαστε να αγγίξουμε για κάποιο λόγο, θέματα που μας γεννούν βαθιά συναισθήματα και συνδέονται με τραυματικές για την ψυχή μας στιγμές. Επίσης μπορεί να αφορούν θέματα που αν ανοίξουν ίσως σημάνουν το τέλος μιας κατάστασης και την ανάγκη για μια νέα μορφή στη σχέση, τη δουλειά μας κτλ.

Το «timing» μιας επιθυμίας

Συχνά ακούμε τη λέξη «timing». Η σύμπτωση χρονικής στιγμής και της επιθυμίας. Πολλές φορές δεν μπορούμε να το επιτύχουμε με αποτέλεσμα την αίσθηση της έλλειψης χρόνου, και την ανάγκη να ξεπεράσουμε τον χρόνο. Και τότε μπαίνουμε στους δρόμους της φαντασίας.

Τα φανταστικά ταξίδια στο χρόνο είναι ανακουφιστικά και απαραίτητα κάποιες φορές. Άλλωστε, μας βοηθούν να παλέψουμε για ένα παρόν που θα συμβάλει στο πώς θέλουμε να είμαστε και στο μέλλον. Παρελθόν – παρόν – μέλλον, οι τρεις διαστάσεις του δικού μας χρόνου οι οποίοι ορίζουν το ερώτημα «ποια ζωή θέλω να ζήσω, και πώς». Ανεξαρτήτως λοιπόν από το πώς ο καθένας επιλέγει να διαχειρίζεται την πραγματική και συμβολική διάσταση του χρόνου του, ένα είναι το σημαντικό: Σε κάθε χρόνο της ζωής μας, σε κάθε στιγμή να είμαστε παρόντες.