Αν δεν εκτιμάς το πολύτιμο αγαθό του χρόνου, το εκδηλώνεις μεταξύ άλλων με τη «βύθισή» σου σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Καιρός λοιπόν να ξυπνήσεις και να βρεις τους τρόπους για επικράτηση της μονοτονίας καθιστώντας τη ζωή πιο συναρπαστική.

Η εφαρμογή απλών καθημερινών τακτικών μπορούν να δώσουν τη λύση και να προσθέσουν αλατοπίπερο στην ρουτίνα σου. Τρεις εξ αυτών είναι οι εξής:

Απαλλάξου από την χαρτούρα

Τα όσα υπάρχουν γύρω σου επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη διάθεση σου αλλά και την παραγωγικότητα σου. Ιδιαίτερα στον επαγγελματικό χώρο και το γραφείο σου, οι τόνοι εγγράφων οι οποίοι σε περιτριγυρίζουν, δεν ευνοούν την προσπάθεια για επικράτηση της μονοτονίας. Αυτό συμβαίνει βέβαια και στον προσωπικό σου χώρο όταν για ανεξήγητο λόγο κρατάς πάμπολλους λογαριασμούς ως αρχείο ενώ χρειάζεται μόνο τον πιο πρόσφατο. Η τακτική ισχύει και για ενθύμια ή αντικείμενα τα οποία σε παραπέμπουν σε συγκεκριμένες φάσεις της ζωής σου. Μπορεί μεν να έχουν το δικό τους συμβολισμό ωστόσο για να προχωρήσεις, οφείλεις να τα αντικαταστήσεις με νέες εμπειρίες.

Αποτύπωσε τις ανησυχίες στο χαρτί

Μέρος της προσπάθειας για επικράτηση της μονοτονίας είναι και η απόπειρα να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου. Ο εσωτερικός μονόλογος είναι ικανός να καθορίσει τη διάθεσή σου αλλά και τον τρόπο με τον οποίον ερμηνεύεις πρόσωπα και καταστάσεις. Συγκεκριμένα οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις δημιουργούν και αυτές ένα συγκεκριμένο μοτίβο το οποίο συμβάλει στη μονοτονία. Αντί λοιπόν να στροβιλίζονται στο μυαλό σου, κατέγραψε τις και επικεντρώσου περισσότερο στη λύση παρά στην ανησυχία.

Θέσε το σώμα σε κίνηση

Αν βυθίζεσαι στον καναπέ όποτε έχεις ελεύθερο χρόνο, τότε δημιουργείς και εκεί ένα μοτίβο μονοτονίας. Αντιθέτως αν επιλέξεις να ασκηθείς όπως και όπου επιθυμείς, βάζεις αυτόματα μια νέα εμπειρία στο ημερολόγιό σου. Η επίσκεψη στο γυμναστήριο είναι μια λύση αλλά όχι η μοναδική καθώς ακόμα και ένας περίπατος στη φύση θα σε αναζωογονήσει. Ζητούμενο δεν είναι να ιδρώσεις, αλλά να αλλάξεις περιβάλλον, να έχεις επαφή με κόσμο και να γεμίσεις τους πνεύμονές με οξυγόνο. Σύμφωνα με τον Robert Pirsig «η βαρεμάρα προηγείται μιας περιόδου με έντονη παραγωγικότητα».